Ur bizietako piraguismoak goi mailako euskal kirolaren zutabetako bat izaten jarraitzen du

Ivreako Europako Txapelketarekin denboraldi arrakastatsua itxi du esperientzia eta gaztetasuna uztartzen dituen Basque Teameko taldeak

Italian jokatutako txapelketa kontinentalean, Alex Segura izan da eslalon modalitateko palistarik nabarmenena, zazpigarren postua lortuta kanoako finalean, eta Leire Goñi kayak kros modalitateko palistarik azpimarragarriena, laugarren postua eskuratuta

Ur bizietako nazioarteko denboraldia Ivreako (Italia) kanalean jokatutako Europako Txapelketarekin amaitu da, eta euskal piraguismoarentzat balantze bereziki positiboa izan du. Zazpi izenek — Maialen Chourrautek, Miren Lazkanok, Pau Echanizek, Klara Olazabalek, Oier Diazek, Leire Goñik eta Alex Segurak — euskal piraguismoa ordezkatu dute urtean zehar nazioarteko hitzordu handietan, tamaina desberdineko emaitzak lortuz, baina izendatzaile komun batekin: presentzia, lehiakortasuna eta pisu astunek duten esperientziaren eta elitearen artean bere espazioa eskatzen hasi den belaunaldi gazte batek ematen duen freskotasunaren arteko konbinazio indartsua.

Maialen Chourrautek berriro erakutsi du denbora ez dela berarentzat pasatzen. Lasarteko palistak denboraldi bikaina egin du, Kayakeko Munduko Kopako sailkapen nagusiko hirugarren postuan amaituz. Hiru domina olinpiko pilatzen dituen emakumea lehen aldiz igo da podium honetara, denboraldi honetan izan duen erregulartasun handiaren erakusgarri. Taceneko podiumak eta zirkuituan zehar egindako lan izugarriak are garrantzi handiagoa hartzen du nazioarteko emakumeen kayakean dagoen lehia izugarriagatik eta Chourrauten 43 urteengatik.

Maialenek ez du garaipenik behar izan erreferentziazko denboraldi bat eraikitzeko. Bere indarra, beste behin ere, erregulartasunean eta onenen artean mantentzeko gaitasunean egon da. Seu d ‘Urgelleko Munduko Kopako finalean lortutako seigarren tokiak sailkapen nagusiko hirugarren postua berretsi zuen. Horri Oklahomako Munduko Txapelketako finalean lortutako zazpigarren postua gehitu behar zaio. Beste denboraldi batez erakutsi du nazioarteko erreferentzia izaten jarraitzen duela eta euskal eslalomaren figura handiena dela.

Miren Lazkano izan da beste protagonista nagusietako bat. Donostiarrak, gainera, bide berri bat aurkitu du elitean duen presentzia handitzeko: kayak krosa. AEBetako Munduko Txapelketan lortutako brontzezko domina euskal piraguismoaren urteko emaitza mardulena da, eta ohiko eslalomaz bestelako ezaugarriak eskatzen dituen diziplina batean lehiatzeko gaitasuna berrestea ere badakar. Ivreako Europako txapelketan ere presente egon da azken kanporaketetan, zortzigarren amaituz.

Dena den, aldi berean, Lazkanok, Paris 2024ko  Jokoetan finalista olinpikoa izan zenak, ez du kanoa alde batera utzi. Seuko Munduko Kopako finalean lortutako zilarrezko domina, finaleko benetako denbora onena markatuta, Munduko espezialista handien artean kokatu zuen berriro. Munduko Txapelketako emaitzak eta Munduko Kopako podiumak maila handiko denboraldia irudikatzen dute, eta, batez ere, onenen artean behin betiko sendotzekoa. Azpimarratzekoa da Mirenek Munduko Kopako sailkapen nagusiko laugarren postuan bukatu duela.

Gizonezkoetan, Pau Echanizek beste aurrerapauso bat eman du. Donostiako palistak hamargarren postuan bukatu zuen Oklahomako Munduko Txapelketa eta hamaikagarren amaitu du Munduko Kopako sailkapen orokorra. Emaitza horiek erakusten dute proba handien fase erabakigarrietan aldizka lehiatzeko gai diren espezialisten taldean pixkanaka sartu dela.

2024ko Pariseko Jokoetako brontzezko dominadunak kayak kroserako baliabideak ere erakutsi ditu, denboraldian zehar azken kanporaketetara pasatzeko gaitasuna euki baitu. Bere bilakaerak erakusten duenez, ez da soilik ezustekoak emateko talentua duen gazte bat, baizik eta onenen artean oso leku egonkorra lortzen hasi den lehiakide bat. Europako Txapelketan seigarren amaitu du modalitate honetan.

Klara Olazabalentzat, aldiz, denboraldi zailagoa izan da emaitzei dagokienez. Irungo palistak borrokatu behar izan du bere jardun onak posizio nabarmen bihurtzeko behar zuen erregulartasuna aurkitzeko. Bai Munduko Txapelketan, bai Europakoan, lehen faseak gainditzea eta erreferentziazko nazioarteko taldeari eustea lortu du, baina finaletara iritsi gabe.

Talde absolutuan etengabe egotea eta Ivreako Europako Txapelketako finalerdietarako sailkatzea dira, nolanahi ere, denboraldia jarraitutasun-ikuspegitik baloratzea ahalbidetzen duten elementuak. Olazabalek nazioarteko esperientziarekin eta lehiakortasunarekin jarraitzen du, eta erregulartasuna berreskuratzeko erronkari ekingo dio orain, pribilegiozko posizioetara berriro hurbiltzeko.

Gazteen artean, Oier Diaz izan da denboraldiko emaitzarik pozgarrienetako batzuen protagonista. Hamar onenen artean egon zen Pragan, eta horrek erakusten du abiadura handia duela bere garapenak, eta lehen mailako espezialista absolutuekin neurtzeko gai dela. Hala ere, zorteak ez du alde izan denboraldi honetan, Oklahomako Munduko Txapelketako lesioak bere prozesua eten baitzuen. Nolanahi ere, bere nabigatzeko moduak Diaz hurrengo urteetan jarraitu beharreko izenetako bat izango dela pentsatzeko arrazoiak ematen ditu.

Leire Goñik ere aurrera egiten jarraitzen du bere hazkunde prozesuan. Gipuzkoarrak gero eta presentzia handiagoa izan du nazioarteko deialdietan, eta etengabeko progresioa erakusten duten emaitzak lortu ditu. Seun duen hamabosgarren postua, Ivreako Europako Txapelketako finalerdietarako sailkapena eta kayak krosean sinatu duen laugarren postua dira fase erabakigarrietan ohiko moduan lehiatzetik gero eta gertuago dagoenaren seinale. Bi diziplinetan lehiatzeko gaitasun hori baliabide garrantzitsua izan daiteke etorkizunari begira, kayak krosa gero eta protagonismo handiagoa hartzen ari den nazioarteko eszenatoki batean.

Alex Segurak osatzen du euskal ur bizietako oraina osatzen duten palisten talde hau. Bere denboraldiak bilakaera bereziki interesgarria izan du. Oklahomako Munduko Txapelketa zaila izan zen, baina urteko azken txanpak seinale positiboagoak utzi ditu. Seun Munduko Kopako finalerdiak erdietsi zituen eta Ivreako Europako Txapelketan beste aurrerapauso bat eman du kanoako finalerako sailkatuta. Europako final horretan lortutako zazpigarren posizioak kontinenteko espezialistarik onenekin lehiatzeko gaitasuna duela berresten du. Gainera, patruilen proban eskuratutako laugarren postuak, podiumetik ehunen gutxi batzuetara, emaitza indibidualak multzoaren zerbitzura jartzen direnean lor dezakeen maila islatzen du.

Balantze orokorrak, beraz, oraina eta etorkizuna uztartzen dituen denboraldiaz hitz egiteko aukera ematen du. Historikoak eta orainak oso izen argiak dituzte: Chourraut, Lazkano, Echaniz eta Olazabal. Baina, agian, hurrengo urteetan pentsatuz, albisterik garrantzitsuena gazteenen bilakaera da. Diazek, Goñik eta Segurak erakutsi dute erreleboa badagoela eta euskal piraguismoak eskakizun goreneko nazioarteko agertokietan lehiatzeko gai diren palistak sortzen jarraitzen duela.

Piraguista talde honi, zalantzarik gabe, nazioarteko esperientzia duten euskal teknikariek osatutako talde handiaren lana eta jakinduria gehitu behar zaizkio. Ibilbide bikaina duen Xabi Etxanizekin batera, Telmo Olazabal, Aritz Fernández eta Jérôme Blanchet bezalako beste izen batzuk ditugu. Horiek, besteak beste, arduratzen dira euskal piraguisten fabrika ez gelditzeaz.

Eslalonean, aldeak hamarrenetan neurtzen dira, eta, batzuetan, ehunenetan. Kirol oso teknikoa da, eta erabakiak unean uneko egoeretara egokituta hartzeko gaitasuna erabakigarria da. Horregatik, finalaurreko batera iristea, final bat ukitzea edo Munduko hamar onenen artean kokatzea ez da gauza makala. Urteetako lanaren, prestakuntzaren eta, batez ere, akatsarekin eta presioarekin bizitzeko gaitasun handiaren emaitza da.

2026ko denboraldiak, hain zuzen ere, sentsazio hori utzi du: euskal eslalom lehiakorra dugula, erreferente sendotuak dituena eta ate joka hasi den belaunaldi berria duena. Maialen Chourrautek aparteko orrialdeak idazten jarraitzen du bere ibilbidean, beti motibatuta; Miren Lazkanok bere horizontea are gehiago zabaldu du Mundu mailako brontze batekin; Pau Echanizek onenen artean kokatuta jarraitzen du; Klara Olazabalek sentsaziorik onenak berreskuratu nahi ditu eta atzetik, Oier Diaz, Leire Goñi eta Alex Segura aurrera doaz pauso sendoz.

Orainak ospatzeko arrazoiak ematen ditu; etorkizunak ilusioari eusteko argudioak.