John Cabang Basque Teameko atletak brontzea bereganatu du Asiako Jokoetan

John Cabang Tolentinok Basque Teameko bekadunak  brontzezko domina irabazi zuen atzo Asiako Aichi-Nagoya Jokoetako 110 metroko hesi lasterketan, 13,48 segundoko denbora eginda.

Lasterketak irabazle argia izan zuen, 13,15 segundoko marka egin zuen Chen Yuanjiang txinatarra. Zilarra Rachid Muratake japoniarrarentzat izan zen, bere ikusleen aurrean lehiatu eta helmuga 13,29ko kronoan gurutzatu zuena. Cabangek, bere aldetik, brontzea lortzeko lasterketa sendoa egin zuen, laugarren sailkatu zen Yuan-kai Hsieh taiwandarrari zazpi ehuneneko aldea ateraz. Nagoyako 13,48ko marka, gainera, bereziki esanguratsua da 2026ko denboraldiko bere erregistro onena delako, ekainean Kluben arteko Espainiako Txapelketan ezarritako 13,63 segundoak hobetuz.

Metalak, gainera, esanahi berezia du euskal atletarentzat. Aurreko Asiako Jokoetan, Hangzhoun, Cabang podiumaren atarian geratu zen laugarren amaitu zuenean, eta, beraz, Nagoyako brontzea aurrerapausoa izan da bere ibilbide kontinentalean.

25 urterekin 2024ko Parisko Joko Olinpikoetan lehiatu ondoren ekin zion Cabangek Japoniako hitzorduari. Esperientzia olinpikoak espezialitateko nazioarteko elitean duen presentzia berretsi zuen. Orain, debuta olinpikoa egin eta bi urtera, domina berri bat gehitu dio bere palmaresari.

John Christopher Cabang Tolentinoren istorioa bere ibilbidea bi munduren artean eraiki duen atleta batena da: Euskadi, non kirolean hazi eta hezi zen, eta Filipinak, bere jatorriko herrialdea, nazioartean ordezkatzen duena eta bere ibilbideko lorpen handienetako batzuk eman dizkiona. Madrilen jaio zen 2001eko abuztuaren 27an, hiru urte besterik ez zituela iritsi zen Gipuzkoara eta Iruran hazi zen. Han hasi zen kirola egiten, eta lehen urteetan atletismoa eta futbola uztartu bazituen ere, pixkanaka hesi-lasterketak bere espezialitate bihurtu ziren.

Atletismora ia kasualitatez iritsi zen. Lagun baten atzetik hasi zen, eta denborak aurrera egin ahala, hesi probetarako baldintza bereziak zituenaz konturatu zen. Hala ere, eliterako bidea ez zen lineala izan. 2019an etapa zaila igaro zuen, klubaz eta entrenatzailez aldatu zen eta atletismoa aldi baterako utzi zuen. Orduan, bere ibilbidean funtsezkoa izan den Martin de la Fuente entrenatzailea agertu zen, eta itzuli eta kirolaren aldeko apustua egiteko konbentzitu zuen. 2020tik aurrera, urte gutxiren buruan, Gipuzkoako pistetatik nazioarteko agertoki handietara eramango zuen progresioa hasi zen.

2021ean 23 urtez azpikoen mailan nabarmentzen hasi zen eta Realarekin lehiatzen hasi zen klub gisa. Haren emaitzek erakusten zuten hesi-lasterkari gazte hark bazuela hazteko tarterik. Jauzia 2022an iritsi zen, 110 metroko hesi probako 23 urtez azpiko Espainiako txapeldun izendatu zenean 13,88 segundoko erregistroarekin. Garai hartan, Euskadiko espezialitateko atleta gazte nabarmenetakoa zen, eta nazioartera begiratzen hasi zen.

Une horretan hartu zuen, hain zuzen ere, bere ibilbidearen norabidea behin betiko aldatuko zuen erabakia. Bere nazioarteko ibilbidea Espainiari lotuta jarraitzeko aukera bazuen ere, Cabangek Filipinak ordezkatzea erabaki zuen, herrialde horrekin mantentzen baititu bere familia-sustraiak. Filipinetako atletismora iristea ez zen oso ohikoa izan. Herrialdera bidaiatu zuen eta hautaprobetan parte hartu zuen, federazioarentzat ezaguna izan gabe. 110 metroko hesi proba bat irabazi zuen, eta talde nazionalaren ateak irekitzeko balio izan zion.

Ordutik aurrera bere garapena zorabiagarria izan zen. 2023an Asiako hesi-lasterkari onenen artean sendotzen hasi zen. Euskadiko errekor berriak ezarri zituen, tartean 110 metroko hesi-probakoa, eta brontzezko domina lortu zuen Phnom Penheko Asiako Hego-ekialdeko Jokoetan. Handik gutxira Bangkokeko Asiako Txapelketan laugarren bukatu zuen 13,56 segundoko denborarekin. Urte horretan bertan, bere ibilbideko lehen agertoki handienetako batera iritsi zen: Hangzhouko Asiako Jokoetara. Podiumetik oso gertu egon zen eta 110 metro hesi-lasterketako finalean laugarren bukatu zuen, 13,62 segundoko denbora eginda.

2024an, Cabang behin betiko berretsi zen nazioarteko atleta gisa. Otsailean brontzezko domina lortu zuen Teherango Pista Estaliko Asiako Atletismo Txapelketan, 60 metroko hesi-proban, 7,64 segundoko erregistroarekin, Filipinetako errekorra bihurtuz. Baina momentu handia maiatzaren 8an heldu zen, Pasigen 13,37 segundoan 110 metroko hesi proba korritu zuenean. Marka hura Filipinetako errekor nazional bihurtu zen, baita Euskadiko errekor ere, eta postu olinpiko bat lortzeko borrokan behin betiko kokatzeko aukera eman zion.

13,27 segundokoa gutxieneko marka olinpikora iritsi ez zen arren, Munduko rankingean zuen posizioari esker Parisko Joko Olinpikoetarako plaza eskuratu zuen. Horrela, Gipuzkoako pistetan korrika hasi zen atleta olinpiko bihurtu zen, Filipinak ordezkatuz. Parisen jokatutako 110 metroko hesi lasterketako lehen txandan 13,66 segundoko marka egin zuen. Bere serieko seigarren postuan bukatu zuen eta errepeskan jarraitu behar zuen, baina lesio batek parte hartzea eragotzi zion eta bere abentura olinpikoari amaiera eman zion. Kirol emaitza ez zen bilatzen nuena izan, baina Frantziako hiriburuan egoteak inflexio puntua ekarri zuen.

Cabang helburu berriekin itzuli zen Joko Olinpikoetatik eta atleta bezala hazten jarraitu zuen. 2025ean bere ibilbideko arrakastarik handienetako bat iritsi zen, 110 metroko hesi proban Bangkokeko Asiako Hego-ekialdeko Jokoen txapeldun izan baitzen. Bere markak, 13,66 segundo, Jokoetako errekorra hautsi zuen eta Cabang Filipinetako atletismoaren erreferentzia bihurtu zuen.

2026an beste aurrerapauso bat eman du. Asiako Aichi-Nagoyako Jokoetan kontinenteko lehiaketara itzuli da Hangzhouko laugarren postu haren ondoren. Oraingoan podiumera igotzea lortu du.